ادراک معنوی گردشگر در گسترۀ فرهنگ

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دکتری تخصصی مدیریت گردشگری، مدیرادارة تحقیق و توسعة پارک ملی علوم و فناوریهای نرم و صنایع فرهنگی، ایران.

10.22034/toc.2021.247249.1021

چکیده

ادراک معنوی گردشگر از سفر در مسیر شناخت و جستجوی معنای زندگی، مقوله‌ای فرهنگی است که در ظرف فرهنگ پدیدار می‌شود و در نهایت نتیجة فرهنگی برای گردشگر به همراه خواهد داشت. فرهنگ نه به عنوان منبع، محصول و محل رجوع، بلکه خود ارزش تلقی می‌شود؛ ارزشی که فلسفة گردشگری، حرکت و ماهیت الهی انسانی را معنا بخشیده، دریافت‌های وی از عالم را تفسیر نموده و خلقت هستی را محقق می‌گرداند. در این تحقیق که به شیوة کیفی و مبتنی بر توصیف و تحلیل انجام گرفته است، ادراک معنوی گردشگر به عنوان یکی از مهم‌ترین مقوله‌های دریافت و فهم انسانی، در بستر فرهنگ مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاکی از این مطلب است که فرهنگ، زبان معنویت تلقی می‌شود، با معنویت عجین است و در بطن ادراک معنوی گردشگر از سفر رخ می‌نمایاند. شناخت عمیق‌تر به مفهوم فرهنگ در گردشگری نیازمند مفاهیمی است که این تأمل را محقق نماید. از سوی دیگر، گردشگری حرکت در اعماق فرهنگ است و در درون فرهنگ با درک گردشگر از خویشتن و هستی جریان می‌یابد. ماهیت معنوی و فرهنگی حرکت گردشگر، مبتنی بر مؤلفه‌های پیش فرض گردشگر، حقیقت باطنی، حقیقت ظاهری و کنش گردشگر در ظرف فرهنگی توصیف می‌شود، با فرهنگ پیوند خورده است و در نهایت منجر به ادراک معنوی می‌شود.

کلیدواژه‌ها


اجلالی، پرویز. (1379). سیاستگذاری و برنامه‌ریزی فرهنگی در ایران. تهران: انتشارات آن.
الهی، بهرام. (1377). مبانی معنویت فطری، چاپ دوم. تهران: انتشارات جیحون.
ایمانی خوشخو، محمدحسین و شهرابی فراهانی، مهدیه. (1397). ارائة چارچوب مفهومی ادراک گردشگران فرهنگی از سفر با تأکید بر معنویت (مطالعة موردی اصفهان)، باغ نظر، 15(68)، 49-58.
رشیدپور، علی؛ شاه نوروزی، مهدی و ایرانپور، سارا. (1393). اقتصاد فرهنگ و جهانی شدن: مفاهیم و نظریه‌ها. تهران: مرکز ملی مطالعات جهانی‌شدن.
شکوری، مجتبی و میرصادقی، سیدمحمدحسین. (1395). معادل‌یابی برای مفهوم فرهنگ در قرآن کریم.  نخستین همایش ملی واژه پژوهی در علوم اسلامی. یاسوج:، دانشگاه یاسوج.
شهرابی فراهانی، مهدیه. (1397). ارائة الگوی ادراک معنوی گردشگران فرهنگی کلان شهرهای ایران از سفر، مطالعة موردی گردشگران خارجی شهر اصفهان. رسالة دکتری رشتة مدیریت گردشگری، دانشکدة علوم گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
صالحی امیری، سیدرضا. (1386). مفاهیم و نظریه‌های فرهنگی. تهران: نشر ققنوس.
مهتدی، علیرضا و شهبازی، مه تیام. (1396). آمیختگی گردشگری در فرهنگ و معماری شهری ایران. مجموعه مقالات پنجمین کنگره سالانه بین‌المللی عمران، معماری و توسعه شهری، تهران: دانشگاه شهید بهشتی.
 
Coghlan, A. (2015). Tourism and health: using positive psychology principles to maximise participants’ wellbeing outcomes – a design concept for charity challenge tourism, Journal of Sustainable Tourism, 23(3), 383-400. http://dx.doi.org/10.1080/09669582.2014.986489
Dan, C. (2015). Positive Psychology in Tourism, in Proceedings of the 3rd International Conference on Education, Management, Arts, Economics and Social Science, China: Vhangsha.
Filep, S. & Pearce, P. (2014). A blueprint for tourist experience and fulfillment research”, in, P. Pearce and, S. Filep (Eds.), Tourist experience and fulfillment: insights from positive psychology. New York: Routledge.
Gallagher, M. P. (2003). Spopad simbolov: Uvod v vero in kulturo [Clashing Symbols: An Introduction to Faith and Culture] Sloenia: Ljubljana.
Garcês, S., Pocinho, M. & de Jesus, S.N. (2018). REVIEW OF OPTIMISM, CREATIVITY AND SPIRITUALITY IN TOURISM RESEARCH. Tourism and Hospitality Management, 24(1),107-117.
Ivtzan, I., Chan, C., Gardner, H. & Prashar, K. (2013). Linking Religion and Spirituality with Psychological Well-being: Examining Self-actualisation, Meaning in Life, and Personal Growth Initiative. Journal of Religion and Health, 52(3), 915-29.
Jackson, D., Colleen, D., Capon, H. & Pringle, E. (2016). Spirituality, spiritual need, and spiritual care in aged care: What the literature says. Journal of Religion, Spirituality & Aging, 28(4), 281-295. 10.1080/15528030.2016.1193097.
Kim, H., Borges, M. C. & Chon, J. (2006). Impacts of environmental values on tourism motivation: The case of FICA, Brazil, Tourism Management, 27 (5), 957–967.
OECD (Organnisation for Economic Co-operation and Development). (2009).The impact of Culture on Tourism. Retrieved from: www.oecd.org.
Platovnjak, I. (2017). The Relationship between Spirituality, Religion, and Culture. Studia Gdańskie,
Issue
(41), 117-125. www.ceeol.com.
Puchalski, C. M., Vitillo, R., Hull, S. K. & Reller, N. (2014). Improving the spiritual dimension of whole person care: Reaching national and international consensus. Journal of Palliative Medicine, 17(6), 642–656. doi:10.1089/jpm.2014.9427.
Ramdas, M. & Mohamed, B. (2014). Visitor Perceptions on the Impacts of Tourism Activities, Development and Infrastructure on the Environment of  Perhentian Islands. Retrieved from: SHS Web of Conferences (12), 10.
Schwartz, S. (1994). Are there universal aspects in the structure and contents of human values?. Journal of Social Issues, 50(4), 19–45.
Su, Z., Aaron, J. R., McDowell, W. C. & Lu, D. D. (2019). Sustainable Synergies between the Cultural and Tourism Industries: An Efficiency Evaluation Perspective. Sustainability 11, (23), 6607. https://doi.org/10.3390/su11236607
Willson, G. B., McIntosh, A. J. & Zahra, A. L. (2013).Tourism and Spirituality: A Phenomenological Analysis. Annals of Tourism Research, 42, 150-168.