گردشگری فرهنگ، با تکیه بر تفاوت مفهومی «فرهنگ» و «فرهنگی»

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشکدۀ هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، پژوهشکدۀ نظر، تهران، ایران.

چکیده

گردشگری که از جابه‌جایی در جغرافیا حاصل شده، مولد نظامی از معنا و معرفت است که در بستر فرهنگ رخ می‌دهد و بخشی از آن است. فرهنگ به‌عنوان یک مفهوم کلیدی در گردشگری، هم به آن رونق و معنا می‌دهد و هم از آن امکان فهمیده‌شدن می‌گیرد. زاویۀ نگاه و نوع پرسش از فرهنگ، مفهوم «گردشگری فرهنگ» و «گردشگری فرهنگی» را متمایز می‌کند. مفاهیمی که گاه به جای یکدیگر به‌کار می‌روند. انتخاب عنوان گردشگری فرهنگ به جای گردشگری فرهنگی ناظر بر این تفاوت بوده است. زمانی که چیستی محصول فرهنگی با سؤال «چگونه چنین است؟» مد نظر باشد، گردشگری فرهنگی مورد اشاره قرار می‌گیرد، در حالی که وقتی پرسش از چرایی به‌وجودآمدن یا هستی‌شناسی فرهنگ است، گردشگری فرهنگ مد نظر است. این مقاله با تفکیک دو مفهوم فرهنگ و فرهنگی، به تأثیر آن در برنامه‌ها و اقدامات گردشگری فرهنگ می‌پردازد تا آن را به‌عنوان عرصۀ مغفول‌مانده مورد توجه قرار دهد.

کلیدواژه‌ها


ایمانی خوشخو، محمدحسین؛ پورجم علویچه، افسانه و نادعلی‌پور، زهرا. (1394). مطالعات گردشگری. (براساس کتاب SAGE Handbook of Tourism Studies). تهران: سازمان جهاد دانشگاهی.
پاپلی یزدی، محمدحسن و سقایی، مهدی. (1385). گردشگری: ماهیت و مفاهیم. تهران: سمت.
پوراحمد، احمد. (1386). قلمرو و فلسفۀ جغرافیا. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
رهنمایی، محمدتقی. (1396). اوقات فراغت و گردشگری، تهران: مهکامه.
منصوری، سیدامیر و شفیعا، سعید. (1398). آشنایی با منظر: گردشگری منظر. پژوهشکدۀ هنر معماری و شهرسازی نظر. تهران: مهکامه.
مهدوی، مسعود و احمدی، علی. (1390). جغرافیای فرهنگی؛ تبیین نظری و روش‌شناختی کاربرد در مطالعات نواحی فرهنگی. مطالعات فرهنگ-ارتباطات، 12(13)، 155-183.

Berger & Smith (1971). International Tourism: Cultures and Behavior. UK: Elsevier
Goeldner, C. R. &. Brent Ritchie, J. R. (2003). Tourism, Principles, Practices, Philosophies. New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.  
Williams, R. (1976). A Vocabulary of Culture and Society. New York: Oxford