پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرگردشگری فرهنگ2717-262751720240722The Relationship between Urban Landscape and Tourism in the Development Processنسبت منظر شهری و گردشگری در فرایند توسعه3320195510.22034/toc.2024.201955FAمحمدآتشین باراستادیار، گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکدۀ کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران.0009-0003-1843-4069Journal Article20240804Urbanization and tourism have been two primary development processes in Western societies and worldwide for over a century, and they have continuously and reciprocally impacted one another. In other words, the development process involves several aspects that ensure the competitiveness and attractiveness of cities, with the primary one being the promotion of urban tourism. Cities may use urban tourism as a strategic tool to support economic development, showcase their cultural, natural, and identity assets, and maintain their worldwide visibility. Tourism was once considered to be synonymous with spare time spent in natural spaces outdoors such as mountains, beaches, woods, or deserts.<br />Given the cityscape is the first image that forms in the minds of tourists, it is not separated from their perceptions. Thus, it must unquestionably be preserved, promoted, and improved. Every city, as Florent Hebert poses, has unique opportunities to shape its landscape, which is nourished by the patterns and rhythms of the past. To provide the users with the chance to create a distinctive image of the city, the landscape capacity that the city uses—the sea, river, forest, historical monuments, etc.—should be taken into consideration as assets and prioritized initiatives. The city leverages its unique perspective to differentiate itself and address the challenges of identity, aesthetics, functionality, and economy over the years. Since the distinctive and unique character of the cityscape becomes an influential factor in dynamism and competition, it can be argued that improving the quality of the urban landscape is considered a strategy for the development and promotion of sustainable tourism. Global experiences also highlight the importance of the role of the urban landscape in city tourism.<br /><br />The natural landscape of the city: Rebirth of the Cheonggyecheon River in the heart of Seoul, a landmark project to improve the global image of Korea<br />The industrial landscape of the city: the vast area of Emsherpark and its sensitive territory in the Rhur basin, as a bridge between nature and culture in Germany.<br />The historical landscape of the city: the coastal walkway of the Gulf of Al-Jazeera, the continuation of the image of a land rich in history and its scenery in Algeria<br /><br />In Iran, however, things are a little different. In the development process, tourism and urban landscape operate separately, which has limited the development of tourism to specific historical buildings and nature tourism outside the city, and other capacities in the field of landscape have been neglected. The drawback of such an approach made social and public institutions withdraw rather than leverage the benefits of tourism development, which happen to be mostly situated in deprived and underprivileged areas. Southern tourism is one of the most obvious examples; travelers of Qeshm pay less attention to the meaningful and formative components of the land. That might explain why the local people's share of the benefits from this tourism is very limited. In terms of the landscape, in Qeshm territory, what is seen now is the supremacy of emotional space over perceptual one. Put another way, the Qeshm landscape has established separate identity groups that provide visitors with transient, emotional, visual, and fleeting attractions rather than connected identity groups reflecting the many elements of the Qeshm landscape. Such a procedure will harm tourism in cities by reducing it to individual outings and shallow examinations.برای بیش از یک قرن، شهرنشینی و گردشگری دو فرایند اصلی توسعه را در جوامع غربی و سپس جهانی تشکیل داده که مرتباً یکدیگر را تحت‌تأثیر قرار می‌داده‌اند. به‌عبارتی، در فرایند توسعه، عوامل متعددی برای حفظ رقابت‌پذیری و تضمین جذابیت شهرها دخیل هستند که ازجمله مهم‌ترین آنها ارتقای گردشگری شهری است. گردشگری شهری فرصتی راهبردی برای شهرها فراهم می‌کند تا رشد اقتصادی خود را تقویت کنند، ظرفیت‌های فرهنگی، طبیعی و هویت خود را به نمایش بگذارند و دید بین‌المللی خود را تضمین نمایند. این در حالیست که برای مدت طولانی، گردشگری تنها مترادف با گذران اوقات فراغت در فضاهای طبیعی خارج از شهر چون کوهستان، ساحل، جنگل یا کویر قلمداد می‌شد.<br />منظر شهر، به‌عنوان اولین تصویری که در حافظۀ گردشگر شکل می‌گیرد، از ادراک وی جدا نیست؛ لذا حتماً نیاز به محافظت، ارتقا و توسعه دارد. همان‌طور که فلورنت هبرت (Florent Hebert) اشاره می‌کند، هر شهر دارای امکانات خاصی برای تشکیل منظر خود است که از فرم‌ها و ریتم‌های گذشته تغذیه می‌شود. بنابراین ظرفیت منظرینی که شهر از آنها بهره می‌برد (دریا، رودخانه، جنگل، بناهای تاریخی و غیره) دارایی‌هایی محسوب می‌شوند که می‌بایست در قالب پروژه‌های اولویت‌دار مدنظر قرار گیرند تا امکان ساخت تصویری منحصربه فرد از شهر را به مخاطب ارائه دهند. جهت تحقق این امر، شهر از منظر خود برای متمایزشدن استفاده می‌کند که توانایی پاسخگویی به چالش‌های هویتی، زیبایی‌شناسانه، عملکردی و اقتصادی را طی سال‌های متمادی داشته است. شخصیت متمایز و منحصربه‌فردی که شهر از منظر خود ارائه می‌کند، به عاملی تأثیرگذار در پویایی و رقابت تبدیل می‌شود و بدین‌ترتیب، می‌توان گفت ارتقای کیفیت منظرشهری، راهبردی برای توسعه و ترویج گردشگری پایدار محسوب می‌شود. تجربه‌های جهانی نیز، تأکیدی بر اهمیت نقش منظرشهری در گردشگری شهر است:<br /><br />منظر طبیعی شهر: تولد دوبارۀ رودخانۀ Cheonggyecheon در قلب سئول، پروژه‌ای شاخص برای بهبود تصویر جهانی از کره.<br />منظر صنعتی شهر: محدودۀ وسیع Emsherpark و قلمرو حساس آن در حوزۀ Rhur، به‌مثابه پل بین طبیعت و فرهنگ در آلمان.<br />منظر تاریخی شهر: پیاده‌راه ساحلی خلیج الجزیره، تداوم تصویر سرزمینی غنی از تاریخ و مناظر آن در الجزایر.<br /><br />در ایران اما موضوع کمی متفاوت است. در فرایند توسعه، دو امر گردشگری و منظرشهری به‌صورت منفصل از هم فعالیت دارند که باعث شده توسعۀ گردشگری به بناهای خاص تاریخی و گردشگری طبیعت به خارج از شهر محدود شود و سایر ظرفیت‌های موجود در عرصۀ منظر نادیده انگاشته شده است. آسیب چنین رویکردی. درجا زدن نهادهای اجتماعی و مردمی در بهره‌گیری از منافع توسعۀ گردشگری است که اتفاقاً بیشتر در مناطق محروم و کم‌بضاعت واقع هستند. گردشگری جنوب از بارزترین نمونه‌هاست؛ مسافران قشم، کمتر به مؤلفه‌های معنایی و شکل‌دهندۀ سرزمین می‌پرازند، لذا سهم مردم محلی از منافع حاصل از این گردشگری بسیار محدود است. آنچه امروز از منظر سرزمینی قشم مشاهده می‌شود، غلبۀ فضای احساسی به‌جای فضای ادراکی است. به‌عبارتی، منظر سرزمینی قشم به‌جای اینکه متشکل از کل‌های هویتی مرتبط و معرف مؤلفه‌های منظر قشم باشد، کل‌های هویتی مستقلی را تشکیل داده که برای مخاطب جذابیت‌های هیجانی، احساسی، بصری و زودگذر تولید می‌کند. آسیب چنین فرایندی نگاه سطحی به گردشگری در شهرهاست که به تفرج‌های شخصی تقلیل خواهد یافت.https://www.toc-sj.com/article_201955_b2db82da81c9895b29c445cb3726a6db.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرگردشگری فرهنگ2717-262751720240722Exploring the Indicators of Cultural Differences in Tourists’ Perceived Authenticity of the Destination (Case Study :Chinese and German Nationals)تبیین شاخص‌های تفاوت فرهنگی در اصالت ادراک‌شدۀ گردشگران از مقصد (نمونۀ موردی: ملیت‌های چینی و آلمانی)61519768910.22034/toc.2024.441503.1151FAمهدیهجهانگیر بلورچیاندانشجوی دکتری گردشگری، گروه گردشگری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.0000-0002-8697-1187سید مجتبیمحمودزادهدانشیار، گروه گردشگری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.مهدیکروبیاستاد، گروه گردشگری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.اسماعیلقادریدانشیار، گروه گردشگری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.Journal Article20240228The present study aims to explore and understand the indicators for cultural differences in tourists’ perceived authenticity of the destination. This research was conducted using a qualitative and quantitative approach. Qualitative data was collected through in-depth interviews with industry and academic experts (N=18) who were purposefully selected. Then, the quantitative examination of the findings was done by distributing questionnaires among Chinese and German nationalities (N=200). Based on the qualitative findings of the research, nine main themes and 28 sub-themes were obtained from interviews with experts regarding the indicators affecting tourists’ perceived authenticity of the destination. In the next step, the findings were analyzed by distributing a questionnaire among 200 Chinese and German nationalities. First, the model which was presented for tourists’ perceived authenticity of the destination, shows that the perceived authenticity between these two sample populations is mainly different. For Germans, authenticity means visible originality, integrity, and historical antiquity. However, the unique experience impacts the Germans’ perceived authenticity of the destination. In contrast, the Chinese often associate authenticity with unique experiences rather than simply the historical antiquity or integrity of the destination. The difference in these perceptions can be rooted in cultural values, historical narratives, and political approaches prevailing in these countries. In addition, the finding shows that external factors, such as the media portrayal of the destination and diplomatic relations between the country of origin and the destination, are influential in shaping these perceptions.این پژوهش به تبیین شاخص‌های تفاوت فرهنگی در اصالت ادراک‌شدۀ گردشگران از مقصد (نمونه موردی ملیت‌های چینی و آلمانی) می‌پردازد و با رویکردی کیفی و کمی انجام شده که در آن داده‌های کیفی ضمن مصاحبه‌های عمیق با کارشناسان صنعت و دانشگاه (18 نفر) که به‌صورت هدفمند انتخاب شدند، جمع‌آوری و سپس آزمون کمی یافته‌ها به‌واسطۀ توزیع پرسشنامه بین ملیت‌های چینی و آلمانی (200 نفر) سنجیده شده است. بر اساس یافته‌های کیفی پژوهش، 9 مضمون اصلی و ۲۸ مضمون فرعی از مصاحبه با خبرگان در باب شاخص‌های اصالت ادراک‌شدۀ گردشگران از مقصد حاصل شد. در گام بعدی، یافته‌ها با توزیع پرسشنامه بین جامعۀ آماری ۲۰۰ نفره از ملیت‌های چینی و آلمانی بررسی شد. یافته‌ها در ابتدا مدلی برای اصالت ادراک‌شدۀ گردشگران از مقصد ارائه کرد و در ادامه نشان داد اصالت ادراک‌شدۀ بین این دو ملیت، تا حد زیادی متفاوت است. برای آلمانی‌ها، اصالت با اصالت قابل مشاهده و بکربودن و قدمت تاریخی معنا می‌یابد. اگرچه تجربۀ منحصربه‌فرد هم در ادراک ملیت آلمانی از اصالت تأثیر دارد. در مقابل چینی‌ها، اغلب اصالت را با تجربیات منحصربه‌فرد مرتبط می‌دانند، نه قدمت تاریخی و دست‌نخوردۀ مقصد. تمایز در این برداشت‌ها می‌تواند ریشه در ارزش‌های فرهنگی، روایت‌های تاریخی و رویکرد‌های سیاسی غالب در این کشورها داشته باشد. علاوه بر این، عوامل بیرونی مانند، تصویر رسانه‌ای مقصد و روابط دیپلماتیک مبدأ و مقصد در شکل‌گیری این برداشت‌ها مؤثر است.https://www.toc-sj.com/article_197689_b2f6119ff7f464ffcc6186b913cee8b1.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرگردشگری فرهنگ2717-262751720240722A Study on the Perception of Participants in the Arbaeen Mega Event: A Phenomenon of Religious Tourism in Today’s Worldمطالعۀ ادراک شرکت‌کنندگان در ابررویداد اربعین پدیدۀ گردشگری مذهبی جهان امروز162520038910.22034/toc.2024.402094.1125FAمهدیهبدعضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران.Journal Article20230613Given the significance of the Arbaeen event as one of the most important religious tourism events for Shiites, the present study aims to explore the contexts and reasons for the enthusiastic participation of Iranian Shiites, as well as their experiences and perceptions of this activity, using a social interpretive approach. The research methodology is qualitative. Data was collected using conventional methods in ethnography and analyzed through grounded theory. The research results indicate that factors such as the inefficiency of the internal decision-making system, due to the government’s and administrative system’s encounters with various crises in political, economic, social, and cultural domains, and social inequality, play roles in the participation in this event. This inequality is interpreted by participants as a sense of religious discrimination and a lack of rights. The semantic reconstruction of the pilgrims’ experience and understanding of participating in this event serves as a channel for social participation and solidarity, cultural change, and a communication bridge between stakeholders and executive officials. The core category suggests that the Arbaeen pilgrimage event acts as an alternative to existing constraints.با توجه به اهمیت رویداد اربعین به‌عنوان یکی از مهم‌ترین رویدادهای گردشگری مذهبی برای شیعیان، این پژوهش درصدد است با استفاده از رویکرد تفسیرگرایی اجتماعی به مطالعۀ زمینه‌ها و دلایل استقبال شیعیان ایرانی و تجربه و درک فعالیت در آن بپردازد. روش‌شناسی این پژوهش، کیفی است. داده‌ها با استفاده روش‌های مرسوم در روش اتنوگرافی جمع‌آوری شده و به وسیلۀ روش گراند تئوری تحلیل شده است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که زمینه‌هایی چون ناکارآمدی نظام تصمیم‌گیری داخلی، به‌دلیل مواجهۀ دولت و نظام اداری برآمده از آن با انواع بحران‌ها در عرصه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و نابرابری اجتماعی در حضور در این رویداد نقش دارند. این نابرابری ناشی از احساس تبعیض مذهبی و برخوردارنبودن از حقوق توسط شرکت‌کنندگان معنا می‌شود. بازسازی معنایی تجربه و درک زائران از حضور در این رویداد به مثابۀ مجرایی برای مشارکت و همبستگی اجتماعی، تغییر فرهنگی و پل ارتباطی ذی‌نفعان و مسئولان اجرایی است. مقولۀ هسته نیر بر رویداد پیاده‌روی اربعین به مثابۀ جایگزینی برای تنگناهای موجود دلالت می‌کند.https://www.toc-sj.com/article_200389_9b6d422375da98f666ef42aa76441027.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرگردشگری فرهنگ2717-262751720240722Hot and Cool Tourism; Tourism as Mediaگردشگری گرم و سرد؛ گردشگری در قامت رسانه263120084110.22034/toc.2024.450382.1153FAلیلاباباخانیدکترای تخصصی مدیریت گردشگری و دانشجوی فوق دکتری آزاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.مهرنوشبسته نگاردکترای تخصصی مدیریت گردشگری، استادیار پژوهشکدۀ توسعۀ تکنولوژی جهاد دانشگاهی صنعتی شریف، تهران، ایران.0000-0003-2704-6386Journal Article20240329Tourism is a communication system that, unlike other communication systems, not only transfers the message but the entire communication system with all its human and cultural characteristics, and the debate on the greater importance of the message or the tool, which is one of the fundamental debates in communication studies, becomes meaningless in tourism. In this system, the human being is the center of communication, and the communication is face-to-face and has simultaneous feedback. Comparative studies between the concept of media and the concept of tourism explain this issue. Now, McLuhan’s theory on the thermal division of media into two spectra of hot and cool can also be applied to the field of tourism studies.<br />This study attempts to develop the concept of hot and cool tourism, hot and cool tourists, and hot and cool destinations. It argues that development in the realm of language and concepts can lead to development in the real world and the lived experiences of individuals and communities.<br />Is McLuhan’s philosophical view of media, which classifies it into two groups of cool and hot, applicable to the field of tourism? What are the characteristics of cool and hot destinations? And what do hot and cool behaviors mean to tourists?<br />Hot tourism is a purposeful journey in a harmonious and value-added system, without voluminous information, numerous visits, and tiring comings and goings. On the other side of the cool tourism spectrum, is characterized by a plethora of information and costly and unproductive visits that exhaust and depress the tourists. Despite the criticisms of this conceptualization, some of which are mentioned in the article, this generalization can be effective in managing individual and social tourism.گردشگری یک نظام ارتباطی است که بر خلاف سایر سیستمهای ارتباطی، نه تنها پیام، بلکه تمام نظام ارتباطی با همۀ ویژگیهای انسانی و فرهنگی آن جابه‌جا می‌شود و مجادله، اهمیت بیشتر پیام یا ابزار که یکی از مجادلات بنیادی دانش ارتباطات است، در گردشگری بیمعنا می‌شود. در این نظام، انسان مرکز ارتباط است و ارتباط از نوع چهره به چهره و دارای بازخورد همزمان میباشد. مطالعات تطبیقی انجام‌شده میان مفهوم رسانه و مفهوم گردشگری، این موضوع را تشریح می‌کند. اینک باید دید نظریۀ مکلوهان در خصوص تقسیم حرارتی رسانهها به دو طیف گرم و سرد می‌تواند در گسترۀ مطالعات گردشگری نیز قابل طرح باشد. هدف از این پژوهش، توسعۀ مفهوم گردشگری گرم و سرد، گردشگر و مقصدهای گرم و سرد است؛ با این هدف که توسعه در حوزۀ زبان و مفاهیم می‌تواند سبب توسعه در دنیای واقعی و تجارب زیستۀ افراد و جوامع گردد. در این راستا و با توجه به نگاه فلسفی مکلوهان به رسانه و دستهبندی آن به دو گروه سرد و گرم، این سؤال مطرح می‌شود که آیا این مفهوم قابل تسری به حوزۀ گردشگری است؟ مقصدهای سرد و گرم چه ویژگیهایی دارند؟ و رفتارهای گرم و سرد در گردشگران به چه معناست؟<br />گردشگری گرم، سفری هدفمند در نظامی هماهنگ و ارزش افزاست، بدون اطلاعات پرحجم، بازدیدهای زیاد و آمدوشدهای خستهکننده. در سوی دیگر طیف گردشگری سرد با انبوهی از اطلاعات و بازدیدهای پُرهزینه و کم‌بازده قرار دارد که گردشگر را فرسوده و افسرده می‌کند. علی‌رغم وجود نقدهایی بر این مفهومپردازی، که مواردی از آن در مقاله بیان شده، این تعمیم می‌تواند در مدیریت گردشگری فردی و اجتماعی مؤثر باشد. https://www.toc-sj.com/article_200841_9b39ac62e7f0a97784bdbe6bc4a4b920.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرگردشگری فرهنگ2717-262751720240722An Urban Hyperreality: The Impact of Urban Digital Twin on Citizens’ Perception of the Cityیک فراواقعیت شهری: تأثیر همزاد دیجیتال شهری بر ادراک شهروندان از شهر323920084210.22034/toc.2024.465431.1162FAمرتضیهمتیدکتری معماری منظر. دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.0000-0002-5898-559Xحمیدخلیلیدانشیار معماری، مدرسۀ معماری منچستر، انگلستان.Journal Article20240630Digital twin is one of the groundbreaking media innovations in the city domain, which allows us to plan for complicated urban challenges using modeling and a virtual depiction of the actual environment, which reflects the idea of a smart city. Most of the studies and real-world experience demonstrate that such a technology is within the scope of urban management organizations and aligns with notions of smart cities and urban sustainability. With regard to resources, this technology medium seems to have the potential to lend itself to shaping the urban environment through the generation of meaning and urban narratives. In light of this information, the study aims to understand if it is possible to influence citizens’ perceptions of the city through urban digital twin technology?. This qualitative research aims to establish a link between accepted assumptions and established concepts from earlier studies. For this purpose, this study draws from available literature to generate a new assumption using the inductive research approach. The research’s conclusions demonstrate that by replicating a physical counterpart and modeling the actual world, it is possible to display a hyperreality parallel to what is happening in reality, giving the user a unique virtual experience. Interestingly, this experience, which is associated with a physical counterpart, can serve as a mental background. As much as the digital twin will be able to create a new interpretation of the place in the user’s mind, this medium can affect the urban landscape or citizens’ perception of it by creating a hyperreality of the real environment.همزاد دیجیتال شهری یکی از آخرین دستاوردهای رسانه‌ای در حوزة شهر است که به‌عنوان یکی از گونه‌های فناوری همزاد دیجیتال با مدلسازی و بازنمایی مجازی محیط واقع، در راستای مفهوم شهر هوشمند، امکان برنامه‌ریزی برای موضوعات پیچیدة شهری را ممکن می‌سازد. عموم پژوهش‌های انجام‌شده در این حوزه و همچنین تجربیات عملی انجام‌شده بیانگر آن است که این فناوری در حیطة نهاد مدیریت شهری و در راستای مفاهیمی چون شهر هوشمند یا پایداری شهری است. با این‌حال به‌نظر می‌رسد با توجه به ابزارهایی که این رسانۀ فناورانه ارائه می‌دهد بتوان از امکانات آن اثرگذاری بر منظر شهری از طریق تولید معنا و ایجاد روایت‌های شهری نیز بهره برد. براین‌اساس، این پژوهش در پی آن است که به این پرسش بپردازد که «آیا می‌توان از طریق فناوری همزاد دیجیتال شهری بر ادراک شهروندان از شهر نیز اثر گذاشت؟». به همین‌منظور این جستار کیفی با اتکا به داده‌های کتابخانه‌ای، با هدف ایجاد یک گزاره جدید از طریق روش تحقیق استقرایی به ایجاد ارتباط بین گزاره‌های پذیرفته‌شده و مفاهیم اثبات‌شده از مطالعات قبلی می‌پردازد. یافته‌های این پژوهش بیانگر آن است که همزاد دیجیتال شهری قادر است با مدلسازی دنیای واقع و ارائة تصویر باورپذیر از آن به مخاطب، با وانمایی همزاد فیزیکی، فراواقعیتی موازی با آنچه در واقعیت روی می‌دهد، نمایش دهد که تجربه‌ای مجازی به مخاطب ارائه دهد که تنها منحصر به این نسخه از واقعیت است. آنچه قابل‌توجه است آن است که این تجربه در رویارویی با همزاد فیزیکی به‌عنوان یک انباشت ذهنی تداعی می‌شود. از آنجاکه همزاد دیجیتال شهری توانسته تفسیر جدیدی از مکان در ذهن مخاطب متبادر کند، می‌توان اذعان کرد که این رسانه با تولید یک فراواقعیت از محیط واقع، بر منظر شهری یا ادراک شهروندان از آن اثر گذاشته است.https://www.toc-sj.com/article_200842_c01d845fae1d41b82fa43b56f7c592ff.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرگردشگری فرهنگ2717-262751720240722Developing A Digital Marketing Model in The Tourism Industry (Case Study: Tehran)ارائۀ مدل بازاریابی دیجیتال در صنعت گردشگری (مطالعۀ موردی: شهر تهران)405120100510.22034/toc.2024.450406.1154FAهیروعیسویاستادیار مدیریت بازرگانی، گروه مدیریت، دانشکدۀ مدیریت، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.Journal Article20240411The present study aims to design a digital marketing model in the tourism industry, focusing on the case study of Tehran. This study is applied in terms of purpose, exploratory in terms of approach, and qualitative in terms of type. The subjects of this study included a group of experts comprising senior managers and officials in the tourism sector, as well as university professors in the fields of marketing management and tourism management. Using a purposive sampling method, 11 individuals were selected as the statistical sample and interviewed.<br />Based on the results, it was determined that the core element in institutionalizing digital marketing in the country’s tourism industry is the serious commitment of management to utilizing digital marketing tools and increasing Iran’s share of the tourism market. Factors such as emphasis on ethics in designing promotional messages, emphasizing competitive advantages in the promotional message, aligning the promotional message with the target community’s culture, and the power of the promotional message to create a need in the customer are causal factors that are influential on the core of the model.<br />According to the proposed model in the study, the core of the model, through two main strategies—using specialized media to publish promotional messages and systematically and virally spreading promotional messages through social media—can lead to positive outcomes. Importantly, two contextual factors, including promoting the culture of using digital marketing in the tourism industry, allocating appropriate budgets, and allowing time for the implementation of digital marketing, as well as two intervening factors, such as benchmarking successful countries in tourism marketing and regional competition in attracting tourists, also impact the model’s strategies. According to this model, if managers and stakeholders in the tourism sector can institutionalize digital marketing within their organizations, they will achieve significant outcomes such as fostering tourist loyalty to tourism centers, generating foreign exchange, improving the country’s economy, and strengthening the tourism brand.این تحقیق با هدف طراحی مدل بازاریابی دیجیتال در صنعت گردشگری مورد مطالعۀ شهر تهران به‌انجام رسیده است و از لحاظ هدف کاربردی، از لحاظ رویکرد اکتشافی و از لحاظ نوع، کیفی است. جامعۀ آماری این تحقیق گروهی از خبرگان شامل مدیران و متولیان ارشد در حوزۀ گردشگری و اساتید دانشگاهی در حوزه‌های مدیریت بازاریابی و مدیریت گردشگری بودند که براساس روش نمونه‌گیری هدفمند، از میان آنها 11 نفر به‌عنوان نمونۀ آماری انتخاب شدند و مصاحبه شدند. براساس نتایج حاصل از تحقیق، مشخص شد که هستۀ اصلی در جهت نهادینه‌کردن بازاریابی دیجیتال در صنعت گردشگری کشور، عزم جدی مدیریت در به‌کارگیری ابزارهای بازاریابی دیجیتال و افزایش سهم ایران از بازار گردشگری است. در این مسیر عواملی مانند عوامل علّی شامل تأکید بر اخلاق در طراحی پیام تبلیغی، تأکید پیام تبلیغی بر مزیت‌های رقابتی، تطابق پیام تبلیغی با فرهنگ جامعه هدف و قدرت پیام تبلیغی برای ایجاد نیاز در مشتری بر هسته مرکزی مدل تأثیرگذار است. براساس مدل ارائه‌شده در تحقیق هستۀ مرکزی مدل از طریق دو راهبرد اصلی یعنی استفاده از رسانه‌های تخصصی جهت انتشار پیام تبلیغی و انتشار سیستماتیک و ویروسی پیام تبلیغی از طرق رسانه‌های اجتماعی می‌تواند پیامدهای مثبتی را رقم بزند. نکتۀ حائز اهمیت اینکه دو عامل زمینه‌‌ای شامل فرهنگ‌‌سازی برای استفاده از بازارایابی دیجیتال در صنعت گردشگری، بودجۀ مناسب و فرصت‌داشتن برای اجرای بازاریابی دیجیتال و همچنین دو عامل مداخله‌‌گر شامل الگوبرداری از کشورهای موفق دنیا در زمینۀ بازاریابی گردشگری، رقابت در منطقه از لحاظ جذب گردشگر نیز بر راهبردهای مدل اثرگذار هستند. براساس این مدل، اگر مدیران و دست اندرکاران حوزۀ گردشگری بتوانند بازاریابی دیجیتال را در مجموعۀ خود نهادینه کنند، پیامدهای مهمی همچون وفاداری‌‌سازی گردشگران به مراکز گردشگری، ارزآوری و بهبود اقتصادی کشور، تقویت برند گردشگری را به‌دست خواهند آورد. https://www.toc-sj.com/article_201005_b74b3ff57c48eda2dbc58c51bf16f0a4.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرگردشگری فرهنگ2717-262751720240722Enhancing Religious Tourism in Historical Urban Fabrics through Urban Design (Case Study: Noghan Neighborhood, Mashhad)رونق‌بخشی گردشگری مذهبی در بافت‌های تاریخی به کمک طراحی شهری(نمونه موردی: محلۀ نوغان مشهد)526720100410.22034/toc.2024.464214.1161FAمرتضینظرآبادیانکارشناس ارشد طراحی شهری، گروه شهرسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران.0009-0003-0175-0161هومنقهرمانیاستادیار، گروه شهرسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران.0000-0002-6213-8537Journal Article20240620The shrine of the Eighth Shiite Imam in Mashhad, the most prominent religious and pilgrimage site in Iran, attracts numerous domestic and international tourists annually. The Noghan neighborhood, with its rich historical and cultural background, is one of the most notable areas adjacent to the Razavi Shrine, continually drawing the attention of pilgrims and tourists. The implementation of renovation plans with a singular focus on the concept of pilgrimage as the primary objective, neglecting the historical and religious identity capacities of the area, has legitimized the reconstruction approach. This approach, by reducing the concept of pilgrimage and the sacred realm to a simple stay-visit point, has disregarded or eliminated many of the existing physical-functional capabilities. This study aims to articulate the concept of religious tourism as a holistic and integrative view of the capabilities of historical religious fabrics and the spatial qualities that influence them. A suitable urban design model for the historical Noghan neighborhood is presented to enhance religious tourism as an exemplary case. The research methodology is both qualitative and quantitative, and in terms of its objective, it falls under applied research. To collect data, reputable scientific sources and the opinions of urban design experts were utilized, and the results were evaluated using content analysis techniques. The research findings indicate that enhancing religious tourism through design-oriented interventions can play a win-win role in modernizing historical cities. In the derived design model, the functional, physical, movement, and accessibility dimensions of the existing urban fabric, respectively, had the most significant impact on enhancing the status of religious tourism in the historical Noghan neighborhood.حرم امام هشتم شیعیان در مشهد به‌عنوان برجسته‌ترین مکان مذهبی و زیارتی ایران، هر ساله مقصد بسیاری از گردشگران داخل و خارج کشور است. محلۀ نوغان با پیشینه‌ای غنی از تاریخ و هویت یکی از شاخص‌ترین محله‌های هم‌جوار با حرم رضوی همواره توجه زائران و گردشگران را معطوف به خود ساخته است. اجرای طرح‌های نوسازی با تمرکز تک‌بُعدی بر مفهوم زیارت به‌عنوان هدف در غفلت از ظرفیت‌های تاریخی- هویتی مذهبی محدوده، شیوۀ بازسازی را مشروعیت بخشیده و با فروکاهش مفهوم زیارت و پهنۀ قدسی به نقطۀ اقامت - نقطۀ زیارت بسیاری از قابلیت‌های کالبدی - کارکردی موجود را هیچ انگاشته یا حذف کرده است. هدف از این پژوهش بیان مفهوم گردشگری مذهبی به‌عنوان نگاهی میانجی و کل‌نگر به قابلیت‌های بافت‌های مذهبی تاریخی و کیفیت‌های فضایی مؤثر بر آن و الگوی مناسب طراحی شهری محلۀ تاریخی نوغان جهت ارتقای گردشگری مذهبی به‌عنوان نمونه ارائه شده است. روش پژوهش کیفی- کمی بوده و از نظر نوع هدف در زمرۀ پژوهش‌های کاربردی قرار می‌گیرد. به‌منظور جمع‌آوری اطلاعات از منابع، پایگاه‌های علمی معتبر و نظر متخصصان طراحی شهری بهره‌گیری شده و نتایج به کمک تکنیک تحلیل محتوا ارزیابی شده است. یافته‌های پژوهش بیانگر است که ارتقای گردشگری مذهبی و مداخلۀ طراحی‌محور می‌تواند به‌صورت موضوعی دوسر برد در معاصرسازی شهر‌های تاریخی نقش‌آفرین باشد. در مدل به‌دست‌آمدۀ طراحی‌محور به‌ترتیب ابعاد عملکردی، کالبدی و حرکت و دسترسی بافت شهری موجود بیشترین تأثیر را در ارتقای جایگاه گردشگری مذهبی بافت محلۀ تاریخی نوغان داشته است.https://www.toc-sj.com/article_201004_e298a1f431dbdff355cabf92f0ddd099.pdf