پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر گردشگری فرهنگ 2717-2627 4 15 2024 01 21 Reconstruction of Old Buildings Based on Landscape Narratives بازسازی بناهای قدیمی با رعایت روایت منظرین 3 3 189318 10.22034/toc.2024.189318 FA مهدی باصولی دانشیار، دانشکدۀ گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران. 0009-0000-9137-9236 Journal Article 2024 01 29 <span style="color: #252525;">Landscape has been considered the meeting point of history and geography. The landscape transcends the place and is an infusion of what is seen and what can be interpreted. Through the lens of the landscape, place is not just a form; it has a meaning and an identity. In other words, each architectural element can have a special existential narrative, history, and philosophy in addition to its physical, appearance, and situational features. Such concepts together create the landscape narrative of the element. Landscape narratives can add up to tourist attractions for viewers and visitors, and these narratives and stories stick in visitors’ memory and encourage them to have similar experiences or describe them to others. Many architectural elements that existed in old Iranian cities have lost their uses over time due to the advancement of technology, lifestyle changes, and a variety of reasons, and in the best case, they serve as tourist attractions. They are visited by tourists (in many cases, these places are destroyed or subject to destruction due to lack of use). In some cases, these architectural elements have been reconstructed and have had different uses. Examples of such changes can be a caravanserai that has been converted into a hotel, a public bath that has been used as a restaurant, or a reservoir whose roof has been renovated into a warehouse. In some of these reconstructions, the original identity and narrative of the element have been taken for granted, and an attempt has been made to take advantage of the place and its available physical features to make it possible for visitors to reuse buildings. Changing the use of each place can be investigated from different perspectives. In addition to serving as a historical place, its most important advantage is to prevent the destruction of its architectural space. Reconstructing or using places preserves the physical structures that can be visited and used in the future. On the other hand, this issue can overshadow their original identities and narratives. Over time, they might completely disappear and be forgotten. If this reconstruction is only focused on the physical structures, their identities, and narratives will be separated and faded away. Especially if the new uses change some architectural features fundamentally. In other words, the issues of the use of historical places and old architectural elements, such as castles, caravanserais, baths, etc., are quite sophisticated, and their ignorance can lead to the destruction of identities. The most important concern in this reconstruction is the preservation of the narratives and identities of the original buildings to help present visitors understand what main and secondary uses each place used to have before the reconstruction and realize the characteristics of identity. If this concern is addressed, not only the restoration and preservation of the buildings can be done, but their identity will also be respected, and this will attract their attractiveness to visitors. This can be done by telling the story visually, orally, and even by restoring parts of the space to their former form. For example, in a hotel in Yazd, which is an old house bath (pool section) have been completely restored in their original form, and in addition to the old photos, the narration is also done by guides. This helps visitors have a pleasant stay in a hotel with modern facilities, get to know the original story of the old house of an ancient city, travel to the history of the previous period, and interact with a geographical historical situation. This is what the landscape narratives intend to do.</span> منظر را تلاقی تاریخ و جغرافیا دانستند. منظر از مکان فراتر رفته و ترکیبی است از آنچه دیده می‌شود و آن چیزی که امکان تفسیر از آن وجود دارد. در منظر مکان صرفاً کالبد محض نبوده و دارای معنا و هویتی می‌شود که مختص به آن است. به عبارت دیگر، هر عنصر معماری می‌تواند علاوه‌بر مشخصات فیزیکی و ظاهری و موقعیتی، روایت، تاریخ و فلسفۀ وجودی خاصی داشته باشد که قرار دادن این مفاهیم در کنار یکدیگر روایت منظرین آن عنصر را ایجاد می‌کند. روایت‌های منظرین می‌تواند جذابیت یک جاذبه را برای بینندگان و بازدیدکنندگان چند برابر کند و اساساً این روایت‌ها و داستان‌هاست که در خاطرۀ بازدیدکننده باقی می‌ماند و او را به تکرار تجربه و یا تعریف آن برای دیگران ترغیب می‌کند. این در حالی است که بسیاری از عناصر معماری که در شهرهای قدیم ایرانی وجود داشتند، به مرور زمان و با توجه به پیشرفت تکنولوژی، تغییر سبک زندگی و دلایل دیگر کارکرد خود را از دست دادند و در بهترین شرایط در حال حاضر به‌عنوان یک جاذبۀ گردشگری مورد بازدید گردشگران قرار می‌گیرند (در موارد زیادی این مکان‌ها به دلیل عدم استفاده، تخریب شده یا در معرض تخریب قرار دارند). در برخی موارد نیز این عناصر معماری بازسازی شده و با کارکردهای متفاوت مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌اند. به‌عنوان مثال کاروانسرایی که به هتل تبدیل شده یا حمام عمومی که به‌عنوان یک رستوران یا آب‌انباری که سقف آن برای زورخانه بازسازی شده است. در برخی از این بازسازی‌ها هویت و روایت اصلی عنصر کنار گذاشته شده و سعی می‌شود با استفاده از موقعیت و ویژگی‌های فیزیکی در دسترس، امکان استفادۀ مجدد از بنا برای بازدیدکنندگان فراهم شود. تغییر کاربری مکان از چند جهت قابل بررسی و مطالعه است. مهمترین مزیت آن علاوه‌بر امکان استفاده از یک موقعیت مکانی تاریخی، جلوگیری از تخریب و نابودی فضای معماری آن است. بازسازی و استفاده باعث می‌شود ساختار فیزیکی باقی مانده و در دوره‌های بعدی نیز قابلیت بازدید و بهره‌برداری داشته باشد. از طرفی این مسئله باعث می‌شود هویت و روایت اصلی تحت‌الشعاع قرار گرفته و به مرور زمان به‌طور کامل ازبین رفته و رو فراموشی نهد. در واقع اگر این بازسازی صرفاً به ساختار فیزیکی توجه شود، هویت و روایت‌های آن جدا شده و از بین می‌رود. به‌خصوص اگر کاربری جدید باعث شود برخی از ویژگی‌های معماری نیز تغییر اساسی داشته باشد. به بیان دیگر استفاده از مکان‌های تاریخی و عناصر معماری قدیمی مانند قلعه‌، کاروانسرا، حمام و .... ظرافت‌هایی دارد که اگر این موارد در نظر گرفته نشود، می‌تواند به تخریب هویتی آن‌جا منجر شود. مهمترین نکته در این بازسازی، توجه به حفظ روایت و هویتی است در اصالت بنای مورد نظر بوده است. به‌گونه‌ای که بازدیدکنندۀ فعلی متوجه شود که کارکرد اصلی و فرعی این مکان در قبل از بازسازی چه بوده و هویت آن در دوره‌های پیشین از چه ویژگی‌هایی برخوردار بوده است. در صورت رعایت این نکته، نه‌تنها بازسازی و حفظ بنا انجام پذیرفته، هویت آن‌ نیز مورد احترام قرار می‌گیرد و این امر باعث می‌شود جذابیت آن برای بازدیدکنندگان نیز افزایش یابد. این امر می‌تواند از طریق بیان روایت به صورت تصویری، شفاهی و حتی بازسازی نگهداری بخش‌هایی از فضا به شکل سابق صورت پذیرد. به‌عنوان مثال در هتلی در یزد که یک خانۀ قدیمی است، بخش پایاب و خزینه به‌صورت کامل و به شکل اولیه بازسازی شده و علاوه بر وجود عکس‌های قدیمی، روایت آن نیز توسط راهنمایان صورت می‌پذیرد. این امر باعث می‌شود بازدیدکننده در کنار اقامتی دلنشین در هتلی که امکاناتی به‌روز دارد، با روایت اصیل خانۀ قدیمی یک شهر باستانی آشنا شده، به تاریخ دورۀ قبل سفر کرده و خود را درگیر یک موقعیت تاریخی جغرافیایی کند. این همان چیزی است که روایت منظرین مد نظر دارد. https://www.toc-sj.com/article_189318_cb7a0065dc72430e2f3c977a34d27f9b.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر گردشگری فرهنگ 2717-2627 4 15 2024 01 21 The Role of the Experience Economy in the Development of Senior Tourism Behavior (Case Study: Mashhad City) نقش اقتصاد تجربه در شکل‌گیری رفتار گردشگری سالمند (نمونه موردی: شهر مشهد) 6 17 185409 10.22034/toc.2023.409683.1134 FA عبدالرضا خلیق دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، گروه آموزشی جغرافیا، دانشکدۀ فنی مهندسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران. کتایون علیزاده دانشیار گروه جغرافیا و گردشگری، دانشکدۀ فنی مهندسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران. حمید جعفری دانشیار گروه جغرافیا و گردشگری، دانشکدۀ فنی مهندسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران. Journal Article 2023 08 27 In today’s world, more people experience elderly, due to the increase in life expectancy and longevity of people in different societies compared to the past. Leisure time significantly, contributes to the lives of the elderly. So, the development of the tourism industry is very important. As a religious site in Iran, Mashhad is considered a tourist and pilgrimage city. This study was conducted to analyze and investigate the significant relationship between the experience economy, the formation of the mental image of the destination and senior tourism behavior to develop senior tourism. The samples include senior tourists who visited Mashhad. A total of 384 questionnaires were distributed and the results were studied considering the COVID-19 pandemic. The reliability and validity of the questionnaires were confirmed. The questionnaires were analyzed through SmartPls and examined to determine the relationship between the variables in the modeling. The results showed that the most important component of the experience economy is aesthetics with a coefficient of 4.08 and the least important component is education with a coefficient of 3.59. The most important component of tourism behavior is the emotional component, with a coefficient of 4.32 and the least important is the cognitive component, with a coefficient of 3.85. The results also show that there is a significant positive relationship between tourism behavior and the components of the experience economy (emotional dimension, cognitive dimension, loyalty, memories and mental image). This relationship is confirmed statistically because the significance level of all the components is less than 0.05. امروزه به‌دلیل بالارفتن امید به زندگی و افزایش طول عمر افراد در جوامع مختلف نسبت به گذشته، افراد بیشتری در جهان، سالمندی را تجربه کرده و اوقات فراغت نقش پررنگی در زندگی سالمندان ایفا می‌کند. ازاین‌رو، رشد صنعت گردشگری و سفر بسیار حائز اهمیت است. شهر مشهد، به‌عنوان قطب مذهبی ایران، شهری سیاحتی و زیارتی محسوب می‌شود. این پژوهش، رابطۀ معنادار بین مؤلفه‌های اقتصاد تجربه با نوع تصویر ذهنی از مقصد و رفتار گردشگری در سالمند را تحلیل و بررسی می‌کند. براساس جامعۀ آماری این پژوهش که گردشگران سالمندی که به شهر مشهد مراجعه کرده‌اند را شامل می‌شود، با درنظر گرفتن پاندمی کرونا، تعداد 384 عدد پرسشنامه توزیع و نتایج آن مطالعه شد و پایایی و روایی پرسش‌نامه‌ها سنجیده و مورد تأیید قرار گرفت. پرسشنامه‌ها با استفاده از نرم‌افزار SmartPls تحلیل و درجهت تعیین ارتباط میان متغیرها در این مدل‌سازی بررسی شدند. نتایج نشان داد که در زیر شاخه‌های اقتصاد تجربه، عوامل زیباشناختی و آموزشی به‌ترتیب با ضریب 08/ 4 به‌عنوان مهم‌ترین عامل و ضریب 95/ 3 به‌عنوان کم‌اهمیت‌ترین عامل بوده و در رفتارگردشگری، مؤلفه‌های عاطفی با ضریب 23/ 4 به‌عنوان مؤثرترین مؤلفه بوده و مؤلفۀ شناختی با ضریب 58/ 3 تأثیرپذیری کمتری داشته‌است.<br />یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که رابطۀ مثبت و معنی‌داری بین رفتار گردشگری و مؤلفه‌های اقتصاد تجربه (بعد عاطفی، بعد شناختی و وفاداری و خاطرات و تفسیر ذهنی) وجود دارد و این رابطه به لحاظ آماری نیز تائید شده است. زیرا سطح معنی‌داری به ‌دست ‌آمده در کلیۀ شاخص‌ها کمتر از 50/ 0 است. https://www.toc-sj.com/article_185409_01681aa7b7f0196293ea1b47f3ba9078.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر گردشگری فرهنگ 2717-2627 4 15 2024 01 21 Post-Phenomenological Analysis of the Effect of Sense of Time on the Index of Sociability of Public Open Spaces (A Case Study of KoohSangi Square in Mashhad) تحلیل پساپد‌ید‌‌ارشناسانه تأثیر حس زمان بر شاخص‌های اجتماع‎پذیری فضاهای باز عمومی (نمونه مورد‌ی: مید‌‌ان کوه سنگی مشهد) 18 31 188361 10.22034/toc.2024.432000.1147 FA شادی ضیایی د‌‌انشجوی د‌‌کتری معماری، گروه معماری، دانشکدۀ فنی و مهندسی، واحد‌‌ تهران شمال، د‌‌انشگاه آزاد‌‌ اسلامی، تهران، ایران. احمد میرزاکوچک خوشنویس استاد‌یار، مرکز تحقیقات مطالعات بافت‌های تاریخی، گروه معماری، واحد‌‌ لاهیجان، د‌‌انشگاه آزاد‌‌ اسلامی، لاهیجان، ایران. سعید پیری استاد‌یار، گروه معماری، د‌‌انشکد‌‌ۀ فنی و مهند‌‌سی، واحد‌‌ تهران شمال، د‌‌انشگاه آزاد‌‌ اسلامی، تهران، ایران. مهناز محمودی زرندی د‌‌انشیار، گروه معماری، د‌‌انشکد‌‌ۀ فنی و مهند‌‌سی، واحد‌‌ تهران شمال، د‌‌انشگاه آزاد‌‌ اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2023 12 23 A large part of people’s social life takes place in public spaces where people’s social interactions are defined. Therefore, sociability is considered one of the most important qualities of public spaces. For a comprehensive and efficient study of the nature of public spaces, it is necessary to examine this nature in different time frames. A post-phenomenological approach helps to define the sense of place in relation to the sense of time. This approach examines public spaces as an event that opens themselves to changes and are formed simultaneously with dynamic activities. In this regard, the purpose of this research is to analyze a correlation between the time factor and the level of sociability indicators of public spaces affected by the time factor with a post-phenomenological approach and to investigate how the sociability factors are related to daily and annual time cycles, quantitatively and qualitatively. This study employs a mixed methods descriptive-analytical approach. This study focuses on the environment, behavior, analysis, and evaluation of the place and policies and programs using a case study in KoohSangi Square of Mashhad. Data was collected using documentary studies, closed-ended questionnaires, semi-structured in-depth interviews, and intermittent observations, and analyzed using analogical, content, graphics and Depthmap 1, and SSPS software. The findings show that the degree of influence of indicators in promoting the sociability of public spaces is strongly influenced by the time factor. This means that most of the indicators have been very successful in attracting people to the space in some specific periods. While this is not the case in other periods their effects are greatly reduced. Coordinating and assimilating indicators with the needs of the audience in different time frames has a great impact on the social-spatial function of public spaces and improving their sociability and the physical-spatial characteristics related to the sociability indicators of the space in different time cycles are in accordance with the desired and usual behavior patterns of the users and at the highest level of integration, form, space, function and time are a suitable ground for the occurrence of cultural events or the physical representation of collective values and norms.  بخش زیاد‌ی از زند‌‌گی اجتماعی افراد‌‌ د‌‌ر فضاهای عمومی می‌‌گذرد‌‌ و تعاملات اجتماعی افراد‌‌ د‌‌ر این‌‌گونه فضاها تعریف می‌‌شود‌‌. از همین رو، اجتماع‌‌پذیری از مهم‌‌ترین کیفیت‌‌های فضاهای عمومی تلقی می‌‌شود‌‌. برای مطالعۀ همه‌جانبه و کارآمد‌‌ ماهیت فضاهای عمومی، نیاز است تا این ماهیت د‌‌ر بازه‌‌های زمانی مختلف بررسی شود‌‌. رویکرد‌‌ پساپد‌ید‌‌ارشناسانه به مکان کمک می‌‌کند‌‌ تعریف حس مکان د‌‌ر ارتباط با حس زمان بررسی شود‌‌ و این رویکرد‌‌ فضاهای عمومی را به‎عنوان روید‌‌اد‌ی بررسی می‌‌کند‌‌ که روی خود‌‌ را به تغییرات باز می‌‌کند‌‌ و هم‌زمان با فعالیت‌‌های پویا شکل می‌‌گیرد‌‌. د‌‌ر این راستا، هد‌‌ف این تحقیق آن است تا رابطۀ همبستگی میان عامل زمان و سطح شاخص‌‌های اجتماع‌‌پذیری فضاهای عمومی متأثر از عامل زمان را با رویکرد‌‌ پساپد‌ید‌‌ارشناسانه تحلیل کرد‌‌ه و به بررسی چگونگی ارتباط شاخص‌های اجتماع‌‌پذیری با چرخه‌‌های زمانی روزانه و سالانه، به لحاظ کمی و کیفی بپرد‌‌ازد‌‌. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی به‌صورت ترکیبی است که به مطالعۀ محیط، رفتار، تحلیل و ارزیابی مکان و سیاست‌‌ها و برنامه‌‌ها با استفاد‌‌ه از مورد‌‌پژوهی د‌‌ر مید‌‌ان کوه سنگی مشهد‌‌، می‌‌پرد‌‌ازد‌‌. اطلاعات با استفاد‌‌ه از مطالعات اسناد‌ی، پرسش‌نامه‌‌های بسته‌پاسخ، مصاحبه‌‌های عمیق نیمه‌سازمان‌یافته و مشاهد‌‌ات کنترل‌‌شد‌‌ه و ناپیوسته گرد‌‌آوری ‌شد‌‌ه و با استفاد‌‌ه از روش‌‌های قیاسی، محتوایی، گرافیکی و نرم‌‌افزار د‌‌بث‌‌مپ و اس‌‌پی‌‌اس‌‌اس تحلیل می‌‌شوند‌‌. یافته‌‌ها نشان می‌‌د‌‌هند‌‌ که میزان تأثیرات شاخص‌‌ها د‌‌ر ارتقای اجتماع‌‌پذیری فضاهای عمومی به‌شد‌‌ت تحت تأثیر عامل زمان است؛ به‌طوری‌که غالب شاخص‌‌ها د‌‌ر برخی از بازه‌‌های زمانی خاص د‌‌ر جذب افراد‌‌ به فضا بسیار موفق بود‌‌ه‌‌اند‌‌. د‌‌رحالی‌که د‌‌ر بازه‌‌های زمانی د‌یگر این‌گونه نبود‌‌ه و تأثیرات آن‌‌ها به‌شد‌‌ت کاهش می‌‌یابد‌‌. هماهنگی و همسازی شاخص‌‌ها با نیازهای مخاطب د‌‌ر بازه‌‌های زمانی مختلف تأثیر بسزایی د‌‌ر کارکرد‌‌ فضایی- اجتماعی فضاهای عمومی و ارتقای اجتماع‌‌پذیری آن‌‌ها د‌‌ارد‌‌ و ویژگی‌‌های کالبد‌ی-فضایی مرتبط با شاخص‌‌های اجتماع‌‌پذیری فضا د‌‌ر چرخه‌‌های زمانی مختلف، منطبق با الگوهای رفتاری مطلوب و معمول کاربران و د‌‌ر بالاترین سطح همسازی، فرم، فضا، عملکرد‌‌ و زمان، بستری مناسب برای وقوع روید‌‌اد‌‌های فرهنگی یا بازنمود‌‌ فیزیکی ارزش‌‌ها و هنجارهای جمعی و محلی هستند‌‌. https://www.toc-sj.com/article_188361_92f4cc391d1b95745fa7d48690285524.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر گردشگری فرهنگ 2717-2627 4 15 2024 01 21 Investigating the Spatial Conflict Effect of a Port as a Symbol of Sea-Based Development on the Core and Structure of a Port City (A Case Study of Shahid Rajaei Port and Bandar Abbas City) بررسی تأثیرات مواجهۀ بندر به‌عنوان نماد توسعه دریاپایه بر هسته و ساختار شهر بندری (نمونه موردی: بندر شهید رجایی و شهر بندرعباس) 32 39 189232 10.22034/toc.2024.431731.1146 FA زهرا امینی مستانه دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر، دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. Journal Article 2023 12 06 Examining the development of port cities has been highlighted in the process of “sea-based development.” Given their opportunities and capacities for facilitating development objectives, the ports are among the strategic and desirable projects that have been incorporated into land development plans. As a result, they contribute to the prosperity of sea-based industry and trade in a specific geographical area thanks to the increase in sea utilization. The outcome is the production of a tool and machine model that monopolizes the model of city development and its iconography. The concern of this study is the elements of the spatial organization of a port city, including contemporary life within the city, the contextual and physical transformation brought up by the sea-based development within the city, or the context where there is a connection between the city and the ports. This research employed a qualitative method with a descriptive and analytical approach, and data were collected through field observations and library and document studies. The research attempts to investigate the regulatory structural components, including the center, structure, territory, and small groups in the city of Bandar Abbas. As a result of this interaction, the relationships among the elements of the space organization are under threat. The construction of new neighborhoods just to accommodate immigrants has distorted the face of the city and made the urban structure useless. The structure of the city of Bandar Abbas is no longer dependent on the system of estuaries and coastal terraces but on the system of ports and the settlement of the immigrant population. Among these pillars, the core has lost its subjective and conceptual meaning as defined by the sea and has emerged only in the form of a physical thing in the market of the city. The transformation of the city of Bandar Abbas into the hinterland of Shahr-Bandar Shahid Rajaei has turned the communication corridors between the two into service corridors and has faded the concept of the road landscape and weakened the connection with the sea.  ضرورت پرداختن به بررسی تحولات شهر‌های بندری در روند «توسعۀ دریامحور»، امری اجتناب‌ناپذیر است. چراکه بندرها یکی از پروژه‌های استراتژیک و مطلوب به‌شمار می‌روند که با توجه به فرصت‌ها و ظرفیت‌هایی که برای نیل به اهداف توسعه‌محور دارند، در چشم‌انداز‌ طرح‌های آمایش سرزمینی قرار گرفته‌اند. این وضعیت باعث رونق صنعت و تجارت دریاپایه در جغرافیایی خاص و در لوای بهره‌گیری فزاینده از دریا می‌شود و حاصل آن تولید الگویی ابزاری و ماشینی است که مدل توسعۀ شهر و شمایل‌پردازی آن را در انحصار خود قرار می‌دهد. مسئله‌ای که محل چالش در این بحث است، پرداختن به مواجهۀ ارکان سازمان فضایی شهر بندری و حیات جاری در آن بـا تحول محتوایی و کالبدی متأثر از توسعۀ دریاپایه در درون شهر و در بستر ارتباطی شهر با بنادر اسـت. ایـن پژوهش بـا نگرشی کیفی و با روش توصیفی و تحلیلی انجام گرفته و با مشاهدات میدانی و مطالعۀ کتابخانه‌ای و اسنادی بـه بررسی مؤلفه‌های ساختاری انتظام‌دهنده شامل مرکز، ساختار، قلمرو و کل‌های کوچک در شهر‌ بندرعباس پرداخته‌ است. نتیجتاً در اثر این تعامل روابط میان ارکان سازمان فضایی با تهدید مواجه ‌است. احداث محله‌های جدید صرفاً جهت سکنی‌دادن مهاجران چهرۀ شهر را مخدوش کرده و ساختار شهری را از حیز انتفاع ساقط کرده، چراکه ساختار شهر بندرعباس دیگر تابع نظام خور‌ها و تراس‌های ساحلی نیست، بلکه تابع نظام بنادر و سکنی‌دادن جمعیت مهاجر است. در بین این ارکان، هسته نیز معنای ذهنی و مفهومی خود را که منتسب و برگرفته از دریا بود از دست داده و تنها در شمایل یک امر کالبدی در بازار شهر بروز و ظهور یافته است. تبدیل شهر بندرعباس به منطقۀ پس‌کرانۀ محلی شهر-بندر شهید رجایی، کریدورهای ارتباطی بین این دو را به کریدورهای سرویس‌دهنده تبدیل کرده و مفهوم منظر راه و ارتباط با دریا را ضعیف و محقر ساخته ‌است. https://www.toc-sj.com/article_189232_2376c8394cd3757d330b0b432c5938a1.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر گردشگری فرهنگ 2717-2627 4 15 2024 01 21 Authenticity: A Grand Narrative in Tourism That Is Still in Demand! اصالت: کلان روایتی در گردشگری که هنوز خریدار دارد! 40 47 189457 10.22034/toc.2024.419963.1138 FA جعفر باپیری گروه گردشگری، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. 0000-0001-5236-6782 Journal Article 2023 10 09 Authenticity in tourism has been a subject of debate for many years, drawing perspectives from various disciplines, including anthropology, sociology, psychology, and philosophy. While some view authenticity as an objective quality of things, events, or places, others argue that authentic experience is of little importance and the true value lies in creating memorable experiences away from home. Despite being introduced more than fifty years ago, there are still many uncertainties surrounding the nature, significance, emergence, and outcomes of authenticity in tourism. This concept holds great importance in tourism, not only from a theoretical standpoint but also in its practical applications in planning, development, and marketing. Many tourist destinations and attractions strive to position themselves as authentic to stand out in a competitive market. This paper provides a conceptual review of the evolution of authenticity in tourism and explores new directions and opportunities for future research.   اصالت از قدیمی‌‌ترین و بحث‌‌انگیزترین مفاهیم در مطالعات گردشگری است که از رویکردهای مختلف به آن پرداخته شده است. اشاره به اصالت‌‌ صحنه‌‌سازی‌‌شده ریشه در انسان‌‌شناسی دارد. منشأ نگاه ساخت‌‌گرا به اصالت، جامعه‌‌شناسی است و ارتباط بین اصالت و تجربۀ گردشگر، در روان‌‌شناسی مطالعه می‌‌شود. در حالی‌‌که صحبت از خویشتن واقعی امری فلسفی و بحث در مورد فرایند احراز اصالت، عملی سیاسی است. برخی اصالت را از ویژگی‌‌های ماهوی اشیا، رویدادها یا مکان‌‌های مورد بازدید می‌‌دانند و گروهی منشأ آن را درک و تجربۀ گردشگر می‌‌پندارند. سایرین معتقدند تجربۀ‌‌ اصیل اهمیت اندکی دارد، آنچه مهم است تجربه‌‌ای لذت‌‌بخش به دور از خانه است. بعد از گذشت بیش از نیم قرن از طرح موضوع اصالت در گردشگری، هنوز ابهامات فراوانی دربارۀ ماهیت آن وجود دارد؛ مفهومی بنیادی در گردشگری که نه‌‌تنها جایگاه رفیعی در گفتمان‌‌های تئوریک این حوزه پیدا کرده بلکه کاربرد گسترده‌‌ای نیز در برنامه‌‌ریزی‌‌های توسعه و بازاریابی گردشگری یافته است، به‌‌گونه‌‌ای که بسیاری از مقصدها و جاذبه‌‌های گردشگری با ادعای اصیل‌بودن، سعی می‌‌کنند خود را از رقبایشان متمایز کنند. در این مقاله سیر تطور و تکامل مفهوم اصالت در گردشگری را مرور و سعی می‌شود با رویکردی تحلیلی این مفهوم از دیدگاه صاحب‌‌نظران برجستۀ آن بررسی شود و به روندهای جدید در این حوزه نیز اشاره‌‌ می‌شود. https://www.toc-sj.com/article_189457_c13c1f8b4125f8426e0637d291b9bc58.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر گردشگری فرهنگ 2717-2627 4 15 2024 01 21 Analysis of the Impact of the Hormozgan Maritime Landscape on the Sustainable Economic Development Model تحلیل تأثیر منظر دریایی منطقۀ هرمزگان بر مدل توسعۀ اقتصادی پایدار 48 55 189672 10.22034/toc.2024.430036.1145 FA فهیمه حسنی فر کارشناس ارشد معماری منظر، دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. 0000-0003-4469-7471 Journal Article 2023 11 19 The human environment must be compatible with the model of economic activity. There is clear evidence that economic growth, in its early stages, leads to environmental destruction. An examination of the geographical location of Bandar Abbas shows that its proximity to the strategic area of the Strait of Hormuz has made this area a major hub for regional maritime exchanges. Field observations of the vast ports of Bandar Abbas have been effective in establishing oil and gas facilities in the development model of these areas, in addition to commodity exchanges. Studies on the factors of sustainability of the human and animal environment, geographical location, geo and topology, increase the speed of development in developing countries and help their sustainability. This article analyzes the impact of the maritime landscape of Hormozgan province on the sustainable economic development model of the region. By analyzing field observations, library studies, and satellite images, the impact of the maritime landscape of Hormozgan province on the sustainable economic development model of the region has been investigated. The selection of King. Abbas Safavi and his special attention to this area led to the prosperity of the port city of Bandar Abbas and the decline of other ports in Hormozgan province. However, ideologies and policies are not enough to ensure the sustainability of a region. Understanding the development model of ports and port cities provides the basis for planning for the future of the region. In other words, attention to the maritime landscape of the Hormozgan region and the overlap of human environmental factors with the model of economic activities can have an impact on the sustainable economic development of the region. در این پژوهش،‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌با تحلیل مشاهدات میدانی، مطالعات کتابخانه‌ای و تصاویر ماهواره‌ای، تأثیر منظر دریایی استان هرمزگان بر مدل توسعۀ اقتصادی پایدار منطقۀ هرمزگان مورد بررسی قرار گرفته است. انتخاب شاه‌عباس صفوی و توجه ویژه او به این منطقه باعث رونق شهر بندری بندرعباس شد و بنادر دیگر استان هرمزگان از رونق افتاد. اما، ایدئولوژی‌ها و سیاست‌ها برای پایداری یک منطقه کافی نیستند، بلکه باید محیط‌زیست انسان‌ها با مدل فعالیت‌های اقتصادی سازگاری داشته باشد. زیرا شواهد روشنی وجود دارد که رشد اقتصادی در مراحل اولیۀ خود منجربه تخریب محیط‌زیست می‌شود. بررسی موقعیت جغرافیایی بندر‌عباس نشان می‌دهد که، نزدیکی به منطقۀ استراتژیک تنگۀ هرمز، موجب شده است، این منطقه به‌عنوان یک رکن اصلی مبادلات دریایی منطقه باشد. با مشاهدات میدانی از بنادر وسیع بندرعباس به نظر می‌رسد، علاوه بر مبادلات کالابه‌کالا، تأسیسات نفت و گازی بر مدل الگوی توسعۀ این مناطق مؤثر بوده است. مطالعات پیرامون عوامل پایداری زمینه‌ای منطقه، متشکل از محیط‌زیست انسانی و جانوری، موقعیت جغرافیایی، وضعیت ژئو و توپولوژی، سرعت توسعه را در کشورهای درحال توسعه افزایش می‌دهد و به پایداری آن‌ها کمک می‌کند. شناخت مدل توسعۀ شهربندرها و بنادر، زمینه‌های برنامه‌ریزی برای آیندۀ منطقه را فراهم می‌کند. به عبارت دیگر، توجه به منظر دریایی منطقۀ هرمزگان و هم‌پوشانی محیط‌زیست انسان‌ها با مدل فعالیت‌های اقتصادی، می‌تواند بر توسعۀ اقتصادی پایدار منطقه تأثیر گذارد. https://www.toc-sj.com/article_189672_0a476e75fb5faaf1ea7b03fa006005f5.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر گردشگری فرهنگ 2717-2627 4 15 2024 01 21 Evaluation of “Intelligent Utilization Scenarios with Historic Urban Landscape Approach” in the Wetland City of Bandar-e Khamir ارزیابی «مصادیق بهره‌وری خردمندانه با رویکرد منظر شهری تاریخی» در شهر تالابی بندر خمیر 56 63 189440 10.22034/toc.2024.431507.1148 FA کوثر غلامی قادی دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. Journal Article 2023 11 11 The rapid development in historical cities and the increasing complexity of urban functions in recent decades have led to significant changes in the historical areas of cities and have posed challenges to the balance between conservation and development. Following a shift in the contemporary approach to intervening in the historical urban fabric, UNESCO adopted a recommendation in 2011 regarding the “historic urban landscape” approach for the conservation of the heritage of historical cities. The “historic urban landscape” is an urban area that is the product of the historical layering of culture, values, and natural features among historical centers. In the approach to the historic urban landscape, the first step is to comprehensively understand the various dimensions of the city and the tangible and intangible values that have shaped it over time. This approach, by safeguarding the values, authenticity, and integrity of the city within its current structure, prevents unchecked development and creates a modern link between the past and present of the city with an emphasis on the role of the community in urban life. Conservation based on the historic urban landscape approach is responsive to the city’s continuity and dynamism. By considering the layers that express the significance of the historical city and respecting and paying attention to its urban context, conservation becomes a catalyst for more effective development, leading to sustainable changes in the city. Given the current challenges in managing historical cities in Iran, including the conflict between conservation and development at various levels, adopting this approach is of great importance in the conservation and management of historical cities in Iran. Considering the importance of the historic urban landscape approach in urban interventions, the present study aims to evaluate and examine implemented examples and the current state of the city of Bandar Khamir, a coastal wetland city. The research also provides the assessment of urban management measures in Khamir city based on the definition of historic urban landscape. The research method is qualitative, and the data collection methods include library research and field study. سرعت توسعه در شهرهای تاریخی و افزایش پیچیدگی کارکردهای شهری در دهه‌های اخیر سبب ایجاد تغییرات بسیار در محدودۀ تاریخی شهرها و رویارویی جریان‌های حفاظت و توسعه شده است. به‌دنبال تحولی که در دیدگاه امروزی نسبت به نحوۀ مداخله در بافت‌های تاریخی پدید آمده، یونسکو در سال ۲۰۱۱ توصیه‌نامه‌ای را دربارۀ رویکرد «منظر شهری تاریخی» برای حفاظت از میراث شهرهای تاریخی تصویب کرده است. «منظر شهری تاریخی» عرصه‌ای شهری است که محصول لایه‌بندی تاریخی از فرهنگ و ارزش‌ها و ویژگی‌های طبیعی در میان مراکز تاریخی است. در رهیافت منظر شهری تاریخی گام نخست به‌دست‌آوردن شناختی جامع از ابعاد مختلف شهر و ارزش‌های ملموس و ناملموسی است که در طول زمان آن را شکل داده‌اند. این رهیافت با حفاظت از ارزش‌ها، اصالت و یکپارچگی شهر در کالبد کنونی آن، از توسعۀ بی‌رویه جلوگیری کرده و با تأکید بر نقش جامعه در زندگی شهری پیوندی نوین بین گذشته و حال شهر ایجاد می‌کند. حفاظت شهری بر پایۀ رویکرد منظر شهری تاریخی، پاسخ‌گوی تداوم و پویایی شهر به‌صورت توأمان است. این امر با درنظرگرفتن لایه‌های تبیین‌کنندۀ اهمیت معنایی شهر تاریخی، احترام و توجه به زمینۀ شهری، حفاظت را به محرکه‌ای برای توسعۀ مؤثرتر تبدیل می‌کند که موجب تغییرات پایدار در شهر می‌شود. با توجه به مشکلات کنونی در مدیریت شهرهای تاریخی ایران از جمله تقابل حفاظت و توسعه در سطوح مختلف کلان تا خرد توجه به این رویکرد در حفاظت و مدیریت شهرهای تاریخی ایران اهمیت به‌سزایی دارد. با توجه به اهمیت رویکرد منظر شهری تاریخی در مداخلات شهری، پژوهش حاضر، سعی در ارزیابی و بررسی مصادیق اجراشده‌ و وضع موجود شهری، شهر تالابی بندر خمیر دارد. در انتهای پژوهش نیز نتیجۀ ارزیابی اقدامات مدیریت شهری در شهر خمیر با توجه به تعریف منظر شهری تاریخی، حاصل می‌شود. روش تحقیق از نوع کیفی و روش جمع‌آوری اطلاعات در آن، کتابخانه‌ای و میدانی است. https://www.toc-sj.com/article_189440_c4a8d7277ea8debeb0e36320b9e76e3c.pdf