کارناوال: توسعۀ اجتماعی، توسعۀ گردشگری

نوع مقاله : نقطه‌نظر/ نقدنظر

نویسنده

استادیار پژوهشکدۀ توسعۀ تکنولوژی جهاد دانشگاهی صنعتی شریف، دکترای مدیریت گردشگری، تهران، ایران.

چکیده

کارناوال‏ها رویدادهایی مردمی-انتقادی هستند که جدیت فرهنگ رسمی و هنجارهای حاکم را به سخره می‏گیرند و برابری و آزادی را توأمان به نمایش می‏گذارند. در کارناوال آزادی و رهایی موقت از چنگ نظم حاکم در کنار ارتباطاتی اصیل میان طبقات مختلف جامعه فارغ از سلسله‌مراتب و ممنوعیت‏های همیشگی شکل می‏گیرد. کارناوال با تمسخر افکار و اعتقادات بی‏بنیان و خرافی، به اذهان تلنگر می‏زند و سطح آگاهی جامعه را نیز بالا می‏برد. خنده در کارناوال، ترس از قدرت و تابوها را که در طی سالیان دراز درون فرد و جامعه شکل‌گرفته، فرو می‏ریزد و صداهای سرکوب‌شده و خاموش را به گوش‏ها می‏رساند. چنین رویدادی هم جاذبة گردشگری است که با خود سود اقتصادی برای جامعه میزبان به همراه دارد و هم نمایشی است که بازیگران آن شهروندانند و اجرایشان همان حضورشان است. حضوری که نشان از بلوغ فردی و جمعی است. این نوشتار انتقادی مروری دارد بر مفهوم و مؤلفه‏های کارناوال و پیام آشکار آن این است که چرا در ایران کارناوال اجرا نمی‌شود؟ در واقع این یک استفهام انکاری یا پرسش بلاغی است که نویسنده به‌دنبال یافتن پاسخ آن نیست، بلکه هدفش جلب‌توجه مخاطب و به‌اندیشه‌واداشتن اوست. درک مفهوم کارناوال با درک مفهوم چندصدایی عجین است و طبیعتاً جوامعی که سالیان دراز تحت حکمرانی سلاطین مستبد زیسته‏اند باید برای این گشودگی اهتمام بیشتری بورزند.

کلیدواژه‌ها


اسکویی، نرگس. (1396). مؤلفه‌های کارناوال باختین در رمان نگران نباش. پژوهش‌نامة نقد ادبی و بلاغت، 6(1)، 140-157.
قافله‏باشی، سیداسماعیل و حسینی، فرشته السادات. (1400). عناصر گروتسک و مدرن‌گرایی در رمان شازده احتجاب گلشیری. مطالعات زبان و ادبیات غنایی، 11(38)، 23-38.
منصوری، نعمت؛ قوامی، بدریه؛ برزوی، رضا و ادهمی، جمال. (1401). بررسی مؤلفه‌های کارناوال در داستان‌های عزاداران بیل غلامحسین ساعدی. پژوهش‌نامة ادبیات داستانی، 11(2)، 73-98.