راهبردها، علل و چالش‌های توسعۀ فرهنگی با رویکرد توسعۀ گردشگری با استفاده از روش داده‌بنیاد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 پژوهشگر دکتری مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، گروه مدیریت، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه مدیریت امور فرهنگی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده

توسعة فرهنگی رشد توسعة پایدار در صنعت گردشگری را به همراه خواهد داشت.نقش اصلی توسعة گردشگری، کمک به توسعة اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است و همچنین توسعة فرهنگی پایدار را می‌توان با دستیابی به توسعة گردشگری کسب کرد. یعنی نه‌تنها خود گردشگری باید پایدار باشد، بلکه به‌طور گسترده باید توسعة فرهنگی پایدار در دستور کار قرار گیرد. از آنجایی که کشورمان ایران جزو ده کشور برتر در حوزة گردشگری است و پتانسیل‌های فراوانی در این حوزه دارد، می‌تواند با شناخت ظرفیت‌ها و تدوین استراتژِی‌های دقیق و درست و همچنین شناخت چالش‌ها و موانع آن به کشوری با رتبة برتر در صنعت گردشگری مبدل شود. بنابراین بررسی راهبردها عملکرد و پیامدهای آن در صنعت گردشگری ضروری به نظر می‌رسد.گردشگری فرهنگی در صورت برنامه‌ریزی و مدیریت پیامدهای مثبتی خواهد داشت. این مقاله با هدف شناخت استراتژی‌ها علل و چالش‌های توسعة فرهنگی بر گردشگری و با رویکرد کیفی و با روش داده‌‌بنیاد و تکنیک مصاحبة باز و عمیق و مطالعة مقالات و اسناد مرتبط انجام شده و طی سه مرحلة کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی و با استفاده نرم افزار MAXQDA داده‌ها را تحلیل کرده است.
 

کلیدواژه‌ها


افروغ، عماد. (1385). چالش‌های فرهنگی ایران. بازتاب اندیشه، (78).
بانی فیس، پرسیلا. (1380). مدیریت گردشگری فرهنگی (ترجمة محمود عبدالله زاده). تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی.
بحرینی، بدریه. (1399). گردشگری فرهنگی و توسعة پایدار. پژوهش‌های گردشگری و توسعة پایدار، 3(1)، 53-62.
بیک محمدی، حسن. (1380). فرهنگ شهرنشینی و توسعة پایدار. مجلة علوم انسانی دانشگاه سیستان و بلوچستان، ویژه‌نامة جغرافیا و توسعه، (13).
پهلوان، چنگیز. (1390). فرهنگ‌شناسی، گفتارهایی در زمینة فرهنگ و تمدن. تهران: نی.
دوازده امامی، حمید. (1390). طراحی برنامة استراتژیک توسعة فرهنگ اصفهان (پایان‌نامة منتشرنشدة دکتری مدیریت فرهنگی). دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران.
رسولی، اسحق. (1392). طراحی الگوی مدیریت بازاریابی فرهنگی با رویکرد توسعة فرهنگی (رسالة دکتری مدیریت فرهنگی). دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران.
رضوانی، علی اصغر. (1374). جغرافیا و صنعت توریسم. تهران: دانشگاه پیام نور.
ریویر، کلود. (1379). درآمدی بر انسان‌شناسی (ترجمة ناصر فکوهی). تهران: نی.
ضرغام بروجنی، حمید و حیدری، اصغر. (1395). تأثیر رسانه‌های نوین بر توسعة استراتژِی‌های گردشگری در راستای اهداف سند چشم‌انداز 20 سالة کشور، افق 1404، میراث و گردشگری، 1(2)، 13-25.
عبدی، مصطفی و کاوسی، اسماعیل. (1393). طراحی و ارائة الگوی سنجش توسعة فرهنگی در کشور ایران با استفاده از نظریة داده بنیاد. مطالعات توسعة اجتماعی ایران، 7(1)، 93-110.
غفاری، غلامرضا. (1384).  نظریه‌های اجتماعی معاصر با رویکرد توسعه. تهران: علم.
فراستخواه، مسعود. (1399). روش تحقیق کیفی در علوم اجتماعی با تأکید بر «نظریة برپایه» (گراندد تئوری). تهران: آگاه.
کاجی، حسین. (1392). کیستی ما از روشنفکری ایرانی. تهران: روزنه.   
کروبی، مهدی. (1395). شناخت فرهنگ ملل، بیست کشور برتر صنعت گردشگری. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
جهانگیری، جهانگیر؛ لهسایی‌زاده، عبدالعلی و منصوریان، محمدکریم. (1389). عوامل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی مؤثر بر الگوی مصرف آب در میان شهروندان شیراز. مطالعات اجتماعی ایران، 4(1)، 49.
نظیرپور، محمدتقی. (1387).  ارزش‌ها و توسعه. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.
نوربخش، مرتضی و اکبر پور سراسکانرود، محمد. (1389). نقش گردشگری شهری در توسعة اقتصادی کلانشهرها. اقتصاد و برنامه‌ریزی شهری، ویژه‌نامة اقتصاد گردشگری شهری، 2(1)، 20-35.
نیک‌بین، مهنا؛ ضرغام بروجنی، حمید؛ صالحی امیری، سید رضا؛ محمدخانی، کامران و غفاری، فرهاد. (1399). مدل سازی پیامدهای توسعه پایدار گردشگری فرهنگی؛ رویکرد آمیخته. گردشگری و توسعه، 9(1)، 214-234.
وای-گی، چاک.(1382). جهانگردی در چشم‌انداز جامع (ترجمة علی پارسیان و سید محمد اعرابی). تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی.
 
Mawforth‚ M. & Munt‚ I. (1998). Tourism and Sustainability. London: Routledge.